Euronews-ი: Amnesty International-ის ანგარიში დასავლეთის „ორმაგ სტანდარტებს“ გმობს

ფოტო: Getty Images
Amnesty International-ის ანგარიში დასავლეთის „ორმაგ სტანდარტებს“ გმობს, - ამ სათაურით აქვეყნებს სტატიას Euronews-ი, რომელიც Amnesty International-ის ყოველწლიურ ანგარიშს ეხება.
როგორც სტატიაშია აღნიშნული, ანგარიშში ყურადღება გამახვილებულია დასავლეთის „რასისტულ ორმაგ სტანდარტებზე“ ადამიანის უფლებების დარღვევებზე რეაგირების კონტექსტში. ავტორი წერს, რომ ორგანიზაციას მაგალითად მოჰყავს უკრაინელი ლტოლვილების მიღება, როგორც წარმომავლობის ქვეყანაზე დაფუძნებით მიღებული გადაწყვეტილება.
„დასავლური ქვეყნები არ ექცევიან ასე მათ, ვინც ომსა და რეპრესიებს ავღანეთიდან და სირიიდან გაურბის“, - აცხადებს Amnesty International-ის წარმომადგენელი ფილიპ ლუთერი.
„აშშ-მა, რომელიც აქტიურად აკრიტიკებს რუსეთს უკრაინაში შეჭრისთვის, ასევე მიიღო ათობით ათასი უკრაინელი, რომელიც ომს გამოექცა. თუმცა ჰაიტიდან ჩამოსული თავშესაფრის მაძიებლები აშშ-ში გახდნენ მსხვერპლები უკანონო დაკავებისა და დამამცირებელი მოპყრობისა, რაც რასობრივი ნიშნის საფუძველზე წამების ტოლფასია“, - აცხადებს ლუთერი.
ორგანიზაციაში ასევე აცხადებენ, რომ რუსეთის წინააღმდეგ გადადგმული გარკვეული ნაბიჯები, მათ შორის გაეროს გენერალური ასამბლეის კენჭისყრა უკრაინაში რუსეთის ქმედებების დაგმობის საკითხზე და სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მიერ გამოძიების დაწყება, არათანმიმდევრული იყო.
„ევროპულმა ქვეყნებმა ასევე იხელმძღვანელეს ორმაგი სტანდარტებით, ვინაიდან რუსეთის დაგმობასთან ერთად, მათ აპატიეს ან იყვნენ თანამონაწილეები ადამიანის უფლებების დარღვევებისა მათ მოკავშირე ქვეყნებში, მათ შორის საუდის არაბეთში, ეგვიპტესა და ისრაელში“, - ამბობს ფილიპ ლუთერი.
ადამიანის უფლებებზე გლობალურ ყოველწლიურ ანგარიშში Amnesty International-ი თითქმის ყველა ქვეყანაზე აქვეყნებს კრიტიკულ მიგნებებსა და ფაქტებს. მათ შორის საუბარია ახალგაზრდა დემოკრატიის მქონე საქართველოზეც.
ასევე საუბარია უკრაინასა და მოლდოვაში არსებულ სიტუაციაზე ადამიანის უფლებათა დაცვის კუთხით. ორივე ამ ქვეყანამ ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსი 2022 წელს მიიღო.
ანგარიში ასევე აღწერს რამდენად მწვავე ვითარებაა სახელმწიფოებრიობისა და დემოკრატიის მრავალხნიანი ისტორიის მქონე ქვეყნებში, მაგალითად, აშშ-ში, დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთში.
აშშ
შეკრების თავისუფლება: კონგრესში და სულ მცირე 11 შტატში კანონმდებლებმა წარმოადგინეს მინიმუმ 16 კანონპროექტი, რომელიც ზღუდავს შეკრების თავისუფლებას, ორმა შტატმა მიიღო ასეთი კანონპროექტები 2022 წელს. შეკრების თავისუფლებაზე შემოთავაზებული სამართლებრივი შეზღუდვები მოიცავდა ახალი ფედერალური დანაშაულის შექმნას პროტესტის დროს სახელმწიფოთაშორისი მაგისტრალის გადაკეტვისთვის, გაზრდილი ჯარიმების შემოღებას სამოქალაქო დაუმორჩილებლობის ქმედებებისთვის, რომლებიც დაკავშირებულია ინფრასტრუქტურულ პროექტებთან, როგორიცაა მილსადენები, გზების დაბრკოლება და ძეგლების ან საზოგადოებრივი ქონების დეფორმაცია.
ძალის გადამეტებული გამოყენება: 2022 წელს პოლიციამ ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენებით მინიმუმ 1093 ადამიანი მოკლა. შეზღუდული საჯარო მონაცემები ვარაუდობს, რომ შავკანიანებზე არაპროპორციულად იმოქმედა პოლიციის ლეტალური ძალის გამოყენებამ. აშშ-ის იუსტიციის დეპარტამენტმა ზუსტად ვერ დააფიქსირა პატიმრობაში დაღუპული ადამიანების რაოდენობა, როგორც ამას მოითხოვს 2013 წლის სიკვდილის შესახებ ანგარიშგების აქტი.
აშშ-ის სენატმა ვერ შემოიტანა ჯორჯ ფლოიდის მართლმსაჯულების კანონი პოლიციის შესახებ, რომელიც მიიღო ქვედა პალატამ 2021 წელს. კანონპროექტი განიხილავს პოლიტიკისა და საკითხების ფართო სპექტრს საპოლიციო პრაქტიკასთან და სამართალდამცავების პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებით, რაც მოითხოვეს 2020 წელს ფართო საპროტესტო აქციების დროს. აშშ-ში განხილვის შემდეგ, გაეროს რასობრივი დისკრიმინაციის აღმოფხვრის კომიტეტმა (CERD) გამოთქვა შეშფოთება სამართალდამცავი ორგანოების წარმომადგენლების მიერ რასობრივი და ეთნიკური უმცირესობების წინააღმდეგ ძალადობის გადაჭარბებული ან მომაკვდინებელი გამოყენების გამო და ამისთვის მუდმივი დაუსჯელობის გამო. მან რეკომენდაცია გაუწია ფედერალური და სახელმწიფო კანონების გადახედვას, რომლებიც არეგულირებენ ლეტალური ძალის გამოყენებას, რათა უზრუნველყოს საერთაშორისო კანონმდებლობასთან და სტანდარტებთან შესაბამისობა და შეიქმნას ან გაძლიერდეს დამოუკიდებელი ზედამხედველობის ორგანოები ანგარიშვალდებულების უზრუნველსაყოფად.
წამება და სხვა არასათანადო მოპყრობა: ათ წელზე მეტი ხნის შემდეგ, რაც ათეულობით დაკავებული იმყოფებოდა CIA-ს მიერ მართულ საიდუმლო დაკავების სისტემაში (ავტორიზებული 2001-2009 წწ.) არავინ აგო პასუხი საერთაშორისო სამართლის მიხედვით ჩადენილი დანაშაულებისთვის და ადამიანის უფლებების სისტემატური დარღვევისთვის. მათ შორის, იძულებით გაუჩინარებაზე, წამებაზე და სხვა არასათანადო მოპყრობაზე. სენატის დაზვერვის კომიტეტის მოხსენება CIA-ს წამების შესახებ საიდუმლოდ დარჩა, წლების შემდეგ ამ დანაშაულებზე ჩატარებული შეზღუდული გამოძიებები დაიხურა ვინმეს წინააღმდეგ ბრალდების წაყენების გარეშე.
სიცოცხლის უფლება და პიროვნების უსაფრთხოება: ძალადობა კვლავ გავრცელებული იყო მთელ ქვეყანაში და ხელისუფლებამ გამოაქვეყნა მონაცემები, რომლებიც აჩვენებს, რომ 2021 წელს თითქმის 49,000 ადამიანი დაიღუპა. ეს აგრძელებს ცეცხლსასროლი იარაღით სიკვდილიანობის მკვეთრ ზრდას Covid-19-ის პანდემიის დროს. ცეცხლსასროლი იარაღით ძალადობა პირველად გახდა ბავშვებისა და მოზარდების სიკვდილიანობის მთავარი მიზეზი 40 წლის განმავლობაში. იარაღის არარეგულირებულმა შეძენამ და ფლობამ მზარდ პოლიტიკურ ექსტრემიზმთან, ქსენოფობიასთან და რასიზმთან ერთად გამოიწვია მასობრივი მკვლელობები.
არასასამართლო წესით სიკვდილით დასჯა: აშშ-ის მთავრობა განაგრძობდა ლეტალური ძალის გამოყენებას მსოფლიოს ქვეყნებში, მათ შორის შეიარაღებული დრონებით. მთავრობა აგრძელებდა ინფორმაციის დამალვას იმ სამართლებრივი და პოლიტიკის სტანდარტებისა და კრიტერიუმების შესახებ, რომლებსაც აშშ-ის ძალები ლეტალური ძალის გამოყენებისას იყენებს. ხელისუფლებამ ასევე ვერ უზრუნველყო სამართლიანობა, სიმართლე და რეპარაცია წარსულში სამოქალაქო მკვლელობებისთვის.
თვითნებური დაკავება: ოცდათხუთმეტი მუსლიმი მამაკაცი თვითნებურად და განუსაზღვრელი ვადით იყო დაკავებული აშშ-ის საზღვაო ბაზაზე გუანტანამოს ყურეში (კუბა) საერთაშორისო სამართლის დარღვევით. ბაიდენის ადმინისტრაციამ მცირე პროგრესს მიაღწია ობიექტის დახურვაში, მიუხედავად მისი განზრახვისა. აშშ-ის აგენტების მიერ წამებისა და სხვა არასათანადო მოპყრობის შედეგად გადარჩენილებს არ მიეცათ ადეკვატური სარეაბილიტაციო მომსახურება.
აშშ არ განიხილავს წარსულში მშვიდობიანი მოსახლეობის დაზიანების ბევრ შემთხვევას და აგრძელებს უარყოფის პოლიტიკას სამოქალაქო პირების სიკვდილის, დაზიანებების და სხვა ზიანის მიყენების კარგად დოკუმენტირებულ შემთხვევებზე.
გენდერული ძალადობა: აბორიგენი ქალები განიცდიდნენ გაუპატიურებისა და სექსუალური ძალადობის არაპროპორციულად მაღალ დონეს და არ ჰქონდათ ხელმისაწვდომობა გაუპატიურების შემდგომ საბაზისო ზრუნვაზე. ასევე დაფიქსირდა გაუჩინარებისა და მკვლელობების მაღალი მაჩვენებელი. ძალადობის მსხვერპლი ან გაუჩინარებული აბორიგენი ქალების ზუსტი რაოდენობა უცნობი დარჩა, რადგან ამერიკის მთავრობა მონაცემებს არ აგროვებს.
საფრანგეთი
გრძელდებოდა რასობრივი და რელიგიური დისკრიმინაცია, განსაკუთრებით მუსლიმური ინდივიდებისა და ასოციაციების მიმართ. პოლიციის მიერ ძალის გადამეტებული გამოყენება პასუხისმგებლობის გარეშე ასევე გაგრძელდა. კანონმა „რესპუბლიკური ღირებულებების შესახებ“ შეზღუდა შეკრების თავისუფლება. სტრასბურგის ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ დაადგინა, რომ საფრანგეთმა დაარღვია ჩეჩენი ლტოლვილებისა და თავშესაფრის მაძიებლების უფლებები.
რასობრივი დისკრიმინაცია: დეკემბერში, გაეროს რასობრივი დისკრიმინაციის აღმოფხვრის კომიტეტმა (CERD) მოუწოდა საფრანგეთს გაეორმაგებინა ძალისხმევა რასისტული სიძულვილის ენის ეფექტური პრევენციისთვის. განსაკუთრებით ეთნიკურ უმცირესობებთან დაკავშირებით (ბოშები/რომა, აფრიკელები, არაბული წარმოშობის).
შეკრებისა და გამოხატვის თავისუფლება: სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებს შეექმნათ შეზღუდვები, მათ შორის 2021 წლის კანონით „რესპუბლიკური ღირებულებების შესახებ“ და მისი შემდგომი განხორციელების ბრძანებით, რომელიც ძალაში იყო 1 იანვრიდან. მისი დანერგვის წინ არასამთავრობო ორგანიზაციებმა ავტორები გააფრთხილეს, რომ კანონი საშუალებას აძლევდა გაერთიანებისა და გამოხატვის თავისუფლების უფლებების არაპროპორციულ შეზღუდვას. რამდენიმე ორგანიზაციას ასევე დაემუქრნენ ადმინისტრაციული დაშლით სხვა კანონების საფუძველზე.
სასტიკი, არაადამიანური ან დამამცირებელი მოპყრობა: 24 თებერვალს, გაეროს ბავშვთა უფლებათა კომიტეტმა დაგმო საფრანგეთის მიერ დაუბრუნებელი ფრანგი ბავშვები, რომლებიც სიცოცხლისთვის საშიშ პირობებში იმყოფებიან სირიის დაკავების ბანაკებში, სადაც ასევე არიან ისლამური სახელმწიფოს (ISIS) ეჭვმიტანილთა ოჯახების წევრები. ეს არღვევს მათი სიცოცხლის უფლებებს.
არაადამიანური დაკავების პირობები: ივნისში, „ციხის საერთაშორისო ობსერვატორიის“ ფრანგულმა განყოფილებამ და Amnesty International-მა მოითხოვეს ეროვნული სამოქმედო გეგმის შემუშავება საფრანგეთის ციხეებში გადატვირთულობისა და არაადამიანური პირობების სასწრაფოდ მოსაგვარებლად, როგორც ეს ხაზგასმულია 2020 წლის სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილებაში.
დიდი ბრიტანეთი
მიღებულია ან წარდგენილია კანონმდებლობა, რომელიც სერიოზულად ლახავდა ადამიანის უფლებებს, მათ შორის, ჩაანაცვლა გაერთიანებული სამეფოს ადამიანის უფლებათა დაცვის ძირითადი ინსტრუმენტი. გავრცელდა შემდგომი წინადადებები, რომლებიც ითვალისწინებს დაუსჯელობას ადამიანის უფლებების მძიმე დარღვევისთვის. სექსუალური და რეპროდუქციული მხარდაჭერის ეფექტური ხელმისაწვდომობა დიდ ბრიტანეთში არათანმიმდევრული იყო.
მშრომელთა უფლებები: საჯაროდ გამოსვლისა და კოლექტიურ მოლაპარაკებებში მონაწილეობა პროფკავშირების სახელით ყოველთვის არ იყო დაცული.
ლტოლვილთა და მიგრანტთა უფლებები: აპრილში პარლამენტმა მიიღო კანონმდებლობა, რომელიც ცდილობდა თავიდან აეცილებინა გაერთიანებული სამეფოს საერთაშორისო ვალდებულებები, რომლებიც გამომდინარეობს გაეროს ლტოლვილთა კონვენციიდან. მთავრობამ ასევე მიიღო პოლიტიკა დიდი ბრიტანეთიდან თავშესაფრის მსურველთა რუანდაში გაძევებაზე რუანდის მთავრობასთან ურთიერთგაგების მემორანდუმის საფუძველზე. სამართლებრივმა ქმედებებმა შეაჩერა გაძევება. წლის ბოლოს ეს პოლიტიკა უცვლელი იყო ზემდგომ სასამართლოებში. მთავრობის ვალდებულება ავღანელი ლტოლვილების განსახლების შესახებ ფაქტობრივად შეუსრულებელი დარჩა. მრავალი თვის განმავლობაში უკრაინელი ლტოლვილებისთვის სავიზო სქემები ფერხდებოდა დაგვიანებითა და არაადეკვატური შეთანხმებებით. თუმცა, დეკემბრის შუა რიცხვებისთვის, უკრაინის სქემის 152,000-ზე მეტი ვიზის მფლობელი საბოლოოდ ჩავიდა დიდ ბრიტანეთში.
მთავრობის მტრული დამოკიდებულება გაგრძელდა იმ ადამიანების მიმართ, რომლებიც მცურავი საშუალებებით კვეთდნენ ლა-მანშის სრუტეს თავშესაფრის სათხოვნელად. თავშესაფრის სისტემაში ჩამორჩენა კიდევ უფრო გაიზარდა. ხალხი დარჩა სრულიად არაადეკვატურ საცხოვრებლებში. მავნე შედეგები მოიცავდა დიფთერიის გავრცელებას ოქტომბრიდან მოყოლებული და 200-ზე მეტი უპატრონო ბავშვის გაუჩინარებას. ფართო საიმიგრაციო პოლიტიკა აგრძელებდა უსახლკარობის, სიღარიბისა და ექსპლუატაციის გამწვავებას მიგრანტების, განსაკუთრებით კი რეგულარული სტატუსის არმქონე ადამიანების წინაშე. განდევნის უფლებამოსილება გამოიყენებოდა როგორც დამატებითი სასჯელი სისხლის სამართლის დანაშაულისთვის, მათ შორის იმ ადამიანების მიმართ, ვინც მთელი ან უმეტესი სიცოცხლე ცხოვრობდა დიდ ბრიტანეთში.
შეკრების თავისუფლება: პოლიციის, დანაშაულის, სასჯელისა და სასამართლოების შესახებ 2022 წლის აქტმა გაზარდა პოლიციისა და მინისტრების უფლებამოსილებები, რათა კიდევ უფრო შეზღუდოს მშვიდობიანი შეკრების თავისუფლების უფლება.
საზოგადოებრივი წესრიგის შესახებ კანონპროექტი დამტკიცებას ელოდა წლის ბოლოს. ეს ადანაშაულებს მშვიდობიანი საპროტესტო აქტივობების ფართო სპექტრს, აფართოებს პოლიციის მხრიდან შეჩერებისა და ჩხრეკის უფლებამოსილებებს.
ძალის გადაჭარბებული გამოყენება: პოლიციის მიერ ელექტროშოკის გამოყენების შესაბამისი ზღვრებისა და გარემოებების შესახებ ოფიციალური მითითებები სუსტი დარჩა.
დისკრიმინაცია და რასიზმი: მთელი წლის განმავლობაში ლონდონის პოლიციაში ინსტიტუციური რასიზმისა და ქალთმოძულეობის სკანდალების სერია ხდებოდა, რამაც ხელი შეუწყო პოლიციის კომისრის იძულებით გადადგომას თებერვალში.
მოქალაქეობის თვითნებური ჩამორთმევა: მთავრობა განაგრძობდა უფლებამოსილების გამოყენებას ბრიტანული მოქალაქეობის ჩამორთმევის მიზნით, განსაკუთრებით იმ ადამიანების, რომლებმაც დატოვეს დიდი ბრიტანეთი ISIS-ში გასაწევრიანებლად.
გამოხატვის თავისუფლება და ძალადობის მუქარა: შეიარაღებული ჯგუფები განაგრძობდნენ ჟურნალისტების წინააღმდეგ ქმედებებს ჩრდილოეთ ირლანდიაში, განსაკუთრებით მათზე, ვინც იძიებდა უკანონო გასამხედროებულ და კრიმინალურ აქტივობებს.
პატიმრობის არაადამიანური პირობები: აპრილში, შოტლანდიის ფსიქიკური კეთილდღეობის კომისიამ გამოთქვა სერიოზული შეშფოთება შოტლანდიის ციხის პატიმრებისთვის ფსიქიკური ჯანმრთელობის მხარდაჭერაზე არათანმიმდევრული და არაადეკვატური ხელმისაწვდომობის შესახებ. ადგილი ჰქონდა ფსიქიკური აშლილობის მქონე პატიმრებში სეგრეგაციის გამოყენებას.
საცხოვრებლის უფლება: ინგლისში ასობით ათასი ადამიანი დარჩა უსახლკაროდ, ბევრი მათგანი ბიუროკრატიული, პოლიტიკისა და სამართლებრივი ბარიერების გამო ქვეყნის საბინაო და უსახლკარობის პრევენციის სისტემებში. ეს მოიცავდა საიმიგრაციო კონტროლთან დაკავშირებულ ზომებს, „პრიორიტეტული საჭიროების“ სტატუსის საკვალიფიკაციო კრიტერიუმებს და განზრახვის განსაზღვრას, როდესაც ადამიანი ითვლებოდა უსახლკაროდ.
უკრაინა
უკრაინის ტერიტორიაზე დაფიქსირებული მასობრივი დარღვევები, მეტწილად რუსეთის მიერ ჩადენილ დანაშაულებს უკავშირდება, მათ შორის მშვიდობიან მოსახლეობაზე თავდასხმების, წამების, სექსუალური ძალადობის, მკვლელობების, სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის განადგურების და შედეგად, ჯანდაცვასა და განათლებაზე წვდომის შეზღუდვის ფაქტებს მოიცავს.
თუმცა, „ამნესთი ინთერნეიშენალის“ ანგარიშში, გამოვლინდა უშუალოდ კიევის მხრიდან დაფიქსირებული დარღვევებიც. მედიის შესახებ ახალმა კანონმა უკრაინის სახელმწიფო მედიის მარეგულირებელს გადაჭარბებული უფლებამოსილება მიანიჭა. ასევე, 2022 წლის ივლისში მიიღეს ორი კანონი, რომელმაც, ორგანიზაციის შეფასებით, ძირი გამოუთხარა შრომის უფლებებს და უკრაინის სამუშაო ძალის 70%-ზე მოახდინა გავლენა. აღნიშნული კანონპროექტების საფუძვლად, კიევმა ომით განპირობებული აუცილებლობა დაასახელა.
დაპირებული ახალი კანონმდებლობა სამოქალაქო პარტნიორობის შესახებ, როგორც ჩანს, მოიცავს ერთნაირსქესიანთა ურთიერთობებს. ომმა გაამძაფრა ქალებში არსებული უთანასწორობა გენდერული ძალადობის გაზრდის ფონზე.
უკრაინის საზოგადოებრივ, პოლიტიკურ და სამოქალაქო ცხოვრებაში ომი დომინირებდა. საომარი მდგომარეობა 24 თებერვალს გამოცხადდა და ძალაში დარჩა წლის ბოლოს. უკრაინის ხელისუფლებამ რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა რუსეთის მედიის, კულტურული და პოლიტიკური გავლენის შესამცირებლად ქვეყანაში, მათ შორის, დაბლოკა სხვადასხვა რუსული ონლაინ-რესურსები.
სულ მცირე 11 პოლიტიკური პარტია აკრძალეს მათი სავარაუდო მეამბოხე საქმიანობისა და რუსეთის ხელისუფლებასთან კავშირების გამო.
მსოფლიო ბანკმა იწინასწარმეტყველა, რომ უკრაინის ეკონომიკა დაახლოებით 45%-ით შემცირდებოდა და ქვეყნის სიღარიბის მაჩვენებელი ათჯერ გაიზრდებოდა, რადგან თითქმის ნახევარი მილიონი ბავშვი სიღარიბეში ჩავარდა. დეკემბერში მსოფლიო ბანკის ერთ-ერთმა ოფიციალურმა პირმა დაასახელა რეკონსტრუქციის ღირებულება 500-600 მილიარდი ევრო. უმუშევრობის დონემ წლის ბოლოს 30%-ს გადააჭარბა.
მოლდოვა
პატიმრობაში წამებისა და სხვა არასათანადო მოპყრობის შემთხვევების შემცირების კუთხით თვალსაჩინო პროგრესი არ ყოფილა. სამართალდამცავი უწყებების მიერ წარსულში ადამიანის უფლებების დარღვევის გამო გრძელდებოდა დაუსჯელობა. დაწესდა ახალი „დროებითი“ შეზღუდვები საჯარო შეკრებებზე. ლგბტი ადამიანების უფლებები სრულად არ იყო რეალიზებული, რამაც გამოიწვია შევიწროების, დისკრიმინაციისა და ძალადობის შემთხვევები. ლტოლვილთა მიღების ზოგიერთმა ცენტრმა რელიგიური და ეთნიკური ნიშნით უარი უთხრა ლტოლვილებს.
მოლდოვა ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე ღარიბ ქვეყნად დარჩა. ქალები, ბავშვები, ხანდაზმულები, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირები და სოფლად მცხოვრებნი ღარიბ ჯგუფებს შორის იყვნენ. უკრაინის ომმა გაამწვავა მაღალი ინფლაცია და ენერგეტიკული ფასების ზრდა.
წამება და სხვა არასათანადო მოპყრობა: თვალსაჩინო პროგრესი არ არის მიღწეული პატიმრობის დროს წამებისა და სხვა არასათანადო მოპყრობის ინსტიტუციური მიზეზების აღმოფხვრაში. გადატვირთულობა, ანტისანიტარიული და სხვაგვარად არაადეკვატური პატიმრობის პირობები და ჯანმრთელობის არასათანადო უზრუნველყოფა გავრცელებული იყო ზრდასრულთა, არასრულწლოვანთა და შერეულ პენიტენციურ დაწესებულებებში.
დაუსჯელობა ენდემური იყო სამართალდამცავი უწყებების წევრების მიერ წარსულში ადამიანის უფლებების დარღვევისთვის, მათ შორის წამებისა და სხვა არასათანადო მოპყრობის გამო 2009 წელს მომიტინგეების მიმართ.
ლგბტი ადამიანების უფლებები: იანვარში გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭომ მოლდოვაში გამართულ შეხვედრაზე, მოითხოვა ლგბტი ადამიანების დაცვის გაძლიერება. ანტი-ლგბტი შეხედულებები მოლდოვაში კვლავ დარჩა და ახალგაზრდა ლგბტი ადამიანებზე გრძელდებოდა შევიწროება და ძალადობა.
ლტოლვილთა და მიგრანტთა უფლებები: დეკემბრისთვის 740 000-ზე მეტი ადამიანი გადავიდა უკრაინიდან მოლდოვაში, რამაც მნიშვნელოვანი ზეწოლა მოახდინა ადგილობრივ სამსახურებზე. ლტოლვილთა უმეტესმა ნაწილმა იმოგზაურა ევროპაში ან დაბრუნდა უკრაინაში, რის გამოც თითქმის 90,000 ლტოლვილი დარჩა მოლდოვაში. სახალხო დამცველმა აღნიშნა, რომ ლტოლვილთა მიღების ზოგიერთმა ცენტრმა უარყო ბოშა და სხვა რელიგიური თუ ეთნიკური უმცირესობების ლტოლვილები უკრაინიდან. ზოგიერთი ცენტრის მენეჯერს, სავარაუდოდ, დაუკავშირდა ადგილობრივი პოლიცია და გააფრთხილა, რომ ცენტრებმა არ უნდა მიიღონ ბოშები.
წამება და სხვა არასათანადო მოპყრობა: ივლისში მთავრობამ ჩამოაყალიბა წამების პრევენციის ეროვნული მექანიზმი. მიუხედავად ამისა, უფლებადამცველების ცნობით, ადგილი აქვს პატიმრობაში მყოფი ადამიანების წამებისა და სხვა არასათანადო მოპყრობის შემთხვევებს, მათ შორის „აღიარების ჩვენების“ მისაღებად.





