თორნიკე ჭეიშვილი: როცა ლაპარაკია 2004-2012 წლებზე, მხედველობაშია მისაღები ის მმართველობითი მოდელი, რომელიც იყო მკაცრად ცენტრალიზებული. სისტემატურობა ამ საქმიანობისა, რომელიც შესაბამის პირებს უკავშირდებოდა, გვაძლევს მოცემულობას, რომ ცალკე აღებული ინდივიდუალური სამართლებრივი პასუხისმგებლობა არ არის ადეკვატური შესაბამისი სამართლებრივი კვალიფიკაციისთვის

როცა ლაპარაკია მმართველ პარტიაზე, რა თქმა უნდა, აქ უწინარესად მხედველობაშია მიღებული შესაბამისი მმართველობის მოდელი, ანუ ვინ ფლობს აღმასრულებელ ხელისუფლებას და აქედან გავდივართ ჩვენ მმართველი პარტიის ცნებაზეც. როცა ლაპარაკია 2004-12 წლებზე, ეს იყო ფორმალურად ნახევრად საპრეზიდენტო, მაგრამ რეალურად სუპერსაპრეზიდენტო მმართველობითი სისტემა. ანუ მკაცრად ცენტრალიზებული მმართველობა იყო, - განაცხადა საპარლამენტო უმრავლესობის წევრმა თორნიკე ჭეიშვილმა საკონსტიტუციო სასამართლოს სხდომაზე, რომელიც კითხვა-პასუხის ფორმით მიმდინარეობს.

ჭეიშვილი მიიჩნევს, რომ ცალკე აღებული ინდივიდუალური სამართლებრივი პასუხისმგებლობა აღარ არის საკმარისი იმისათვის, რომ გაკეთდეს სათანადო სამართლებრივი შეფასება.

„სახელმწიფოს მეთაური, ანუ პრეზიდენტი, რომელიც იმავდროულად იყო მმართველი პარტიის თავმჯდომარე, მაშინ ეს დასაშვები იყო საქართველოს კონსტიტუციით, თავად ახდენდა წახალისებას, თუნდაც შესაბამისი სახელმწიფო ჯილდოებით, ღირსების ორდენებით და სხვა ტიპის მსგავსი ჯილდოებით იმ პირებისა, რომლებიც რეალურად იყვნენ სისტემურ და სისტემატურ დანაშაულებრივ საქმიანობაში ჩართულები, რაც შემდგომ უკვე გამოვლინდა და გამოიკვეთა მათ შორის ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მხრიდან. ისევ რომ წავიდეთ მმართველი პარტიისა და შესაბამისი პასუხისმგებლობის გამიჯვნაზე, ინდივიდუალური თუ როგორც იურიდიული პირის პასუხისმგებლობა, ხომ? ეს ის შემთხვევაა, როდესაც ცალკე აღებული ინდივიდუალური პასუხისმგებლობის დაყენება უკვე აღარ არის საკმარისი იმისათვის, რათა გაკეთდეს სათანადო შეფასება. არამედ აქ უკვე ჩვენ სწორედაც რომ მივდივართ 23-ე მუხლამდე და შესაბამის კრიტერიუმებამდე, რომელიც დადგენილია პარტიის არაკონსტიტუციურად გამოცხადებასთან დაკავშირებით. და ეს არის უკვე ორგანიზაციული, ერთიანი სისტემა, რომელიც, დაწყებული სახელმწიფოს მეთაურიდან, გაგრძელებული შესაბამისი სხვა, დავუშვათ, განშტოებებით, ძირითადად აქ აღმასრულებელ ხელისუფლებაზეა, რა თქმა უნდა, ლაპარაკი, თავისთავად არის ჩართული ამ ერთიან საქმიანობაში. ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი, თორემ ახლა, საერთო ჯამში, დავუშვათ, იმისდა მიხედვით, რომელი მმართველობის მოდელია, ბუნებრივია, სახელმწიფოსა და მმართველ პარტიას შორის ზღვრები ყოველთვის არსებობს.

თუმცა კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, როცა ლაპარაკია 2004-2012 წლებზე, მხედველობაშია მისაღები თვითონ ის მმართველობითი მოდელი, რომელიც იყო მკაცრად ცენტრალიზებული, სუპერსაპრეზიდენტო. ეს არ არის მხოლოდ ინდივიდუალურად ჩემი შეფასება, დოქტრინაში განვითარებულია ეს მოსაზრება და რა თქმა უნდა, საფუძვლიანია. აქედან გამომდინარე, სისტემურობა, სისტემატურობა ამ საქმიანობისა, რომელიც იმავდროულად უკავშირდებოდა მმართველ პარტიას, მის თავმჯდომარეს, შესაბამის პირებს, რომლებიც ამ სახელისუფლებო ვერტიკალში იმყოფებოდნენ, გვაძლევს იმ მოცემულობას, რომ ცალკე აღებული ინდივიდუალური სამართლებრივი პასუხისმგებლობა არ არის ადეკვატური შესაბამისი სამართლებრივი კვალიფიკაციისთვის და შეფასებისთვის, რაც უკვე გათვალისწინებულია საქართველოს კონსტიტუციით. ამიტომაც არსებობს ზოგადად თავდაცვისუნარიანი დემოკრატიის კონცეფციიდან გამომდინარე, მათ შორის პარტიის აკრძალვის [მექანიზმი]“, - განაცხადა თორნიკე ჭეიშვილმა.